frenzyeenfrenzyee Frenzyee Caroline

The celestial love The love between the Sun and Earth gives rise to the Moon. The Sun realizes the Earth to understand the Sun's happiness and sadness, either the left out part of it freely moves in its orbits or the Earth captivates the wandering object from the universe and sets its path to Earth's orbital. As the sun controls planets and some celestial objects, Earth wanted to take care of the moon with the hope of re-emulating the events to understand the Sun and also the Moon. Sun believes the Earth want to know what if she had descendants. because the sun has descendants in his influence. Earth though separated from the sun, wants to be on par with Sun without compromising her duty. Sun was truly moved by the goodwill of Earth and wanted to do something in return. He made the moon reflect his light to make the earth feel the nearness and togetherness of the Sun with her and the Moon which became their offspring now. Happily ended with the moon, the descendants of the Sun and Earth.


Поезия сатира Всех возростов. © Kalaiselvi Kumaresan Inkspired

#prabanjakadhal #theloveduniverse
Короткий рассказ
0
2.4k ПРОСМОТРОВ
Завершено
reading time
AA Поделиться

பிரபஞ்சக் காதல்!

நான் உன்னைச் சுற்றுவதில்லை!

ஆயினும் நீ என்னை சுற்றி வருகிறாய்!

உன் அன்பு எனக்கு வியப்பை அளிக்கிறது!

நான் ஒரு இலக்கை நோக்கி சுழன்று ஓடிக் கொண்டிருக்கிறேன்!

ஆயினும் நீ என்னை விட்டுப் பிரியவில்லை!

என்னுடன் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறாய்!

இதை நான் சற்றும் எதிர்ப்பார்க்கவில்லை!

என் நம்பிக்கையினை சிறையில் பூட்டியது உனது கண்கள்!

நம்பிக்கையின் உச்சம் தொட்டவள் நீ!

வியப்பின் உச்சம் கண்டவன் நான்!


என் சுமை காண சபதம் ஏற்றாயோ?

நான் உன்னை ஈர்த்து வைத்திருக்கிறேனா?

இல்லை நீ தான் என்னை ஈர்க்க செய்திருக்கிறாயோ?

உன்னையே நீயே சுற்றிக் கொள்வது விதி என்றெண்ணினால்!

அது பிழை என்பதனையும் உணர்ந்தேன்!


என்னைத் தொடர்ந்து நீ வலம் வருவதை

என்னவென்று சொல்ல!

கோள்கள் ஒன்பதும் என்னைச் சுற்ற

உன் மீது மட்டும் எனக்கென்று ஒரு ஈர்ப்பு!

இதை எவ்வண்ணம் சொல்லாகப் புணைய!

என் துயரம் உணர நீ −

உன்னில் ஒரு பகுதியை இழந்தாயோ?

அல்ல

சுற்றும் பொருளை உனக்குள் ஈர்த்துக் கொண்டாயோ?

இதுவும் என்னை அறிய முற்படும் முயற்சியோ?!

நான் அறியேனோ, என் கண்ணே!


என்னைச் சுற்றும் கோள்கள் பல!

என்னைப் பற்றித் தெளிந்துக் கொள்ளும் பொருட்டு;

என்னைத் தெளிய முற்பட்டு;

சுற்றும் நிலவை உன்னுடைய பாதையில் ஈர்த்துக் கொண்டாயோ!

இதுவும் என்னை அறிய முற்படும் முயற்சிதான் என்ற வியப்பில் அலைக்கழைந்தேன் நான்!

என்னவென்று சொல்ல!


நான் இரவைக் கண்டு தொய்வில் தொலைந்தே போனேனே!

என் செய்ய என் இயலாமையை!

அனுதினமும் நான் சுட்டெரிந்துக் கொண்டிருக்கிறேன்!

உனக்காக எப்போதும் ஒளிரும் இரவை பரிசளிக்க முடியவில்லையே என்று!

அந்த தணலில் வெந்து நொந்துக் கொண்டிருந்தேனே!

ஆனால் என் துயரை நீ எளிதில் அறிய விட்டு விடமாட்டேன் என் கண்ணே!


உன்னை வெப்பத்தில் உருக விடுவேனோ!

இல்லை இருட்டில் தனித்து தவிக்க விடுவேனோ!

இரண்டிலும் உனக்கு துணையிருப்பேன் அன்பே!

அருகாமையைத் தொலைத்திருந்தாலும்!

கடமையைத் தவறவிட மாட்டேன்!

என் கண்ணின் இமையே!


நிலவை எனதொளியை பிரதிபலிக்கச் செய்யத் தவமிருந்தேனே உனக்காக!

அது பலித்து உன் சுமை குறைவதைக் காண்கின்றேன்!

என் கண்களால்!

எனதுயிரே!


என் அருகாமையை எப்போதும் தர இயலாமல் போனாலும்!

என்னை சுட்டெரிக்கும் தணலில் உன்னை வருபட விட மாட்டேன் என் கண்ணை!

இருளில் தனியாக அவதியும் சிரமமும்!

உன்னை நெருங்க விடவே விட மாட்டேன் என் கருமணியே!


உனக்கான பரிசு ஒன்று கொண்டேனே!

என் ஒளியை பிரதிபலிக்கும் இந்த நிலவு!

அது என்றும் உனக்காக!

சுட்டெரிக்கும் ஒளியிலிருந்து உன்னைக் காக்கும் இரவின் துணையோடு!

ஒளியை பிரதிபலிக்கும் நிலவின் துணையும்!

என்றும் உனக்காக!

வெப்பத்தில் உருகவும் விட மாட்டேன்!

இருளில் தடுமாற்றம் உன்னை நெட்டித்தள்ள விடவே விட மாட்டேன்!


இந்த நிலவு தான் இனி நம் பிள்ளைச் செல்வம்!

தெளிந்தாயோ என் கண்ணே!

அருகாமையின்றி!

வார்த்தைகளின்றி!

உணர்வுகளாக நான் என்றும்

உன்னுடன் பயணித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறேன்!

உணர்ந்தாயோ என் சகியே!






9 февраля 2024 г. 17:06 0 Отчет Добавить Подписаться
0
Конец

Об авторе

Прокомментируйте

Отправить!
Нет комментариев. Будьте первым!
~