diana-ray Diana Ray

🔞 Ο αναμενόμενος πόλεμος έφτασε! Αυτός είναι που θα καθορίσει και το μέλλον της γης! Παλιοί εχθροί συμφιλιώνονται! Παλιοί δεσμοί διαρρηγνύονται! Όλα φαίνονται να πηγαίνουν κατά... διαόλου! Είναι αρκετοί τρεις θνητοί, τρεις δαίμονες και μια μάγισσα με μια αμφίβολη βοήθεια από τους Επιγείους Αγγέλους να τα βάλουν με όλη την Κόλαση; Ίσως η μόνη σωτηρία είναι αυτή που δε φαίνεται κι αυτή που έρχεται ανέλπιστα, τότε, που όλα δείχνουν να καταρρέουν...


Fantasia Fantasia negra Para maiores de 18 apenas. © ©2020

#timetravel # #άγγελοι #φαντασία #ρομαντική #κόλαση #εωσφόρος #δαίμονες #έρωτας #μαγεία #πόλεμος #πάθος
0
2.3mil VISUALIZAÇÕES
Completa
tempo de leitura
AA Compartilhar

⚜️Κεφάλαιο 1⚜️

Όταν δημιουργήθηκε η Κόλαση...

Εωσφόρος

Ο Πύργος αυτός θα είναι ο φόβος και ο τρόμος της Κόλασης, καλλιτεχνικό δημιούργμά μου!
Θα είναι ειδικά κατασκευασμένος με δικές μου οδηγίες εφόσον θα προορίζεται για τους μισητούς ανθρώπους!

Σ' αυτόν θα τους κλείσω όλους όταν τους πιάσω στα χέρια μου! Όταν θα τους αφανίσω από προσώπου γης! Φαινομενικά μπορεί να δείχνει απλός πύργος απ' έξω, όμως με μαγεία, τα δωμάτια αναδημιουργούνται ανάλογα με τις ανάγκες που προκύπτουν. Έτσι για περισσότερους φυλακισμένους, δημιουργούνται εκ νέου καινούριες πτέρυγες και κελιά, ειδικά σχεδιασμένα για όλους ξεχωριστά! Οι διάδρομοι προεκτείνονται, οι σκάλες γίνονται ατέλειωτες και τα κελιά ακόμα περισσότερα! Είναι απ' τα καλύτερα τεχνάσματά μου! Ο Πύργος είναι το δώρο μου για τους ανθρώπους!

Ναι! Αυτό θα τους αξίζει. Εκείνοι να υποφέρουν εδώ, ενώ εμείς θα πάρουμε τη θέση που μας αξίζει εκεί πάνω!

Όμως όταν θα είναι κλεισμένοι στον Πύργο, δεν πρέπει να γλιτώσουν με τίποτα και κανέναν τρόπο. Αν και έβαλα μοναδική προϋπόθεση να μπαίνουν μόνο οι εγκεκριμένοι βασανιστές που έχω διορίσει και οποιοδήποτε ανθρώπινο πλάσμα που θα βασανιστεί, δε μου αρκεί κι αυτή η ασπίδα.

Έχω μάθει να σκέφτομαι πιο μακριά!

Όποιος κι αν προσπαθήσει να ελευθερώσει κάποιον από τον Πύργο, θα είναι σίγουρα άνθρωπος, όμοιος με τον φυλακισμένο. Όμως ακόμα κι αν γίνει κάτι τέτοιο, θα φροντίσω να μη χαρεί για πολύ!...

Ο Πύργος είναι έτοιμος να δεχτεί τα θύματά του! Πριν αρχίσω να τον χρησιμοποιώ, θα βάλω και το τελευταίο ξόρκι - παγίδα για το τελευταίο ενδεχόμενο.

Οι βασανιστές είναι υπό την προστασία και καθοδήγησή μου! Όποιος άνθρωπος βάψει τα χέρια του με το αίμα τους, θα έχει αργές, αλλά αναπόφευκτες συνέπειες: Η καρδιά του θα αλλοιωθεί και θα διαφθαρεί! Θα γεμίσει με το μίσος μου για τους ανθρώπους και θα κυριευθεί από την επιθυμία υπακοής στο θέλημά μου!

Αφού τοποθέτησα το ξόρκι με ισχυρή μαύρη μαγεία σε μορφή αόρατης παγίδας που απλωνόταν στα όρια του Πύργου, έχυσα μερικές σταγόνες από το αίμα μου στο αόρατο μαγικό πλέγμα που έδενε τον Πύργο, κάνοντας στιγμιαία μόνο να λάμψει και να γίνει πύρινο, δείγμα ότι ενεργοποιήθηκε!

Τώρα ήμουν ήσυχος! Μπορούσα να ασχοληθώ με τα υπόλοιπα θέματα...

Παρόν...

Ντέμιαν

Η Λαβίνια μου είπε πως από τότε που σώσαμε τον Ραζ απ' τον Πύργο έχω αλλάξει. Είμαι διαφορετικός!
Υπερβολές!
Επειδή ευχαριστήθηκα που σκότωσα εκείνα τα μιάσματα αργά και βασανιστικά ώσπου δεν τους έμεινε τίποτα, δε σημαίνει ότι άλλαξα!
Τί περίμενε; Δαίμονας ήμουν. Κάτι τέτοιο ήταν συνηθισμένο! Εξάλλου πήρα εκδίκηση για τον Ραζ.... Όχι. Ούτε για εκδίκηση το έκανα. Ήξερα τί έκαναν και ήθελα να τους βασανίσω για να γευτούν λίγο απ' αυτό που έκαναν.
Όταν τους βασάνιζα πλέον δεν σκεφτόμουν τον Ραζ...Είχα απορροφηθεί από την τρέλα που με κυρίευσε.

Τη Λαβίνια όμως την αγαπώ. Γιατί αυτό δεν το καταλάβαινε; Αφού έχουμε δεσμό...Πώς είναι δυνατόν να το ξεχνά αυτό τόσο εύκολα;
Ήταν σα να με διέγραψε τελείως. Δεν είχε εμπιστοσύνη σε μένα, σ' αυτό που είχαμε; Πόσο γρήγορα βιάστηκε ν' απομακρυνθεί από κοντά μου;
Άραγε μ' αγάπησε πραγματικά; Μ' αγάπησε γι' αυτό που ήμουν;

Αυτή πρώτη απομακρύνθηκε από μένα! Αυτή επέμενε ότι έχω αλλάξει. Κι όσο το έλεγε, τόσο άρχισα ν' αναρρωτιέμαι μήπως ήταν όλα αυτά μια δικαιολογία για ν' αρχίσει ν' απομακρύνεται από κοντά μου...

Ναι. Αυτό πρέπει να είναι... Ποτέ δεν έκανε τον κόπο να μιλήσουμε. Να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο. Το μόνο που είχε να μου πει είναι το πόσο διαφορετικός είμαι και το πόσο έχω αλλάξει και πως δεν είμαι πια ο Ντέμιαν που ήξερε....

Όσο περισσότερο σκεφτόμουν τα λόγια που ανταλλάξαμε, τόσο περισσότερο άρχισα να πιστεύω τους λογισμούς μου!
Είχα γεμίσει με απογοήτευση. Απογοήτευση από τη Λαβίνια, θλίψη που δεν μ' εμπιστευόταν, που δε μ' αγαπούσε... Ένιωθα να κυριεύει την καρδιά μου μίσος. Το μίσος να είναι τόσο ισχυρό, που να καταπνίγει κάθε άλλο συναίσθημα... Δεν μ' άφηνε να δω τίποτα άλλο. Ενώ η κύρια αιτία της αλλαγής μου ήταν η στάση της Λαβίνια απέναντί μου, ένιωθα την ανάγκη να διοχετεύσω αυτό το μίσος σ' όλο τον κόσμο, γιατί ο κόσμος πλέον δεν είχε σημασία για μένα αν δεν είχα τη Λαβίνια.

Θυμήθηκα όταν ήμουν αναίσθητος, τότε που πήρα πίσω την καρδιά μου. Θυμήθηκα τον τρόμο που ένιωσα περικυκλωμένος από το απόλυτο σκοτάδι. Το μόνο που αναζητούσα ήταν εκείνη! Κι όταν νόμισα ότι με είχε εγκαταλείψει γιατί δεν απαντούσε όταν τη φώναζα, ήθελα να πεθάνω.
Έτσι νιώθω αυτή τη στιγμή νεκρός! Μπορεί να ζω, ν' αναπνέω, αλλά δεν είμαι ζωντανός αφού εκείνη μ' άφησε. Έτσι, δεν έχει σημασία τίποτα πια. Ίσως ήταν καλύτερα όταν δεν είχα καρδιά! Γι' όλα φταίει η αναθεματισμένη καρδιά! Ποιός ο λόγος να την έχω όταν νιώθω μόνο μίσος; Το μίσος των δαιμόνων; Αναθεματισμένοι άνθρωποι!

Θα μου το πληρώσουν!

Έτριξα τα δόντια μου με μίσος και σηκώθηκα απότομα απ' την πολυθρόνα όπου καθόμουν.

Δεν πρέπει να χάνω λεπτό!

Κάλεσα τους στρατηγούς των λεγεώνων.

- Μας καλέσατε Άρχοντα;

- Ναι. Ήρθε ο καιρός τα λόγια και οι υποσχέσεις να γίνουν πράξεις. Τα οράματα και τα όνειρα να γίνουν πραγματικότητα!

Είπα μ' ένα χαμόγελο υποχθόνιο.

Τους είδα να ψιθυρίζουν μεταξύ τους αναρωτώμενοι τί τρέλες έλεγα στα καλά καθούμενα.

- Είναι αυτό ακριβώς που σκέφτεστε! Ήρθε η ώρα και η στιγμή της ανόδου μας! Γι' αυτό σας κάλεσα εδώ. Πρώτα απ' όλα να μου δώσετε μια σύντομη αναφορά για την κατάσταση του στρατού μας! Σε τί κατάσταση είναι οι δυνάμεις μας σε κάθε τομέα και στρατηγικό σχέδιο μάχης θέλω με κάθε λεπτομέρεια και λαμβάνοντας υπόψιν ότι θα αντιμετωπίσουμε Επίγειους Αγγέλους κι όχι άμαχο πληθυσμό!

- Μάλιστα!

Είπαν όλοι με μια φωνή, ξεχωρίζοντας ένα ψίγμα ενθουσιασμού στη φωνή τους.

- Επίσης θέλω να δείτε και για πιθανούς συμμάχους. Ποιοί είναι με το μέρος μας! Αν θέλουμε να έχουμε σίγουρη νίκη, θα χρειαστούμε οποιαδήποτε βοήθεια, αλλά προσοχή! Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στα κίνητρά τους. Δεν θέλω να έχω στο νου μου ότι κάποιος απ' τους συμμάχους μπορεί να μας προδώσει τελευταία στιγμή. Δώστε τους να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει αυτή η επιλογή γι' αυτούς!

Είπα με νόημα και βλέμμα που έλεγε πολλά περισσότερα από τα λόγια μου.

Αφού έδωσα οδηγίες, άρχισα ο ίδιος να οργανώνω ένα δικό μου σχέδιο μάχης πριν μου φέρουν εναλλακτικά οι στρατηγοί μου. Μόνο εγώ ήξερα τί θα αντιμετωπίζαμε...Γι' αυτό δεν υπήρχε η λέξη "λάθος" στο λεξιλόγιό μου.

Μετά θα πάω ο ίδιος να επιθεωρήσω από κοντά την κατάσταση. Να δω το στρατό μας και ό,τι άλλο διαθέτουμε για τον πόλεμο!

Σκάρλετ

- Όχι!! Σταμάτα!!! Σε παρακαλώ....!

- Ραζ;

- ....όχι...σε ικετεύω...

- Ραζ...αγάπη μου! Ηρέμησε!...

- Όχι...Σκάρλετ!... Όχι!!!

Σκάρλετ; Ο εφιάλτης που έβλεπε ήταν με μένα;
Έμεινα ακίνητη στη θέση μου. Από χθες που ήρθαμε σπίτι και τα δύο βράδια είχε ανήσυχο ύπνο. Όχι. Όχι ανήσυχο. Έβλεπε εφιάλτες. Νόμιζα ότι ήταν τυχαίο όμως τώρα έμαθα ότι ήμουν μέρος του εφιάλτη του, της αγωνίας που περνούσε; Προσπάθησα να βγάλω νόημα να απ' τα διάσπαρτα λόγια και τις φωνές του καταλάβαινα ότι αιτία του φόβου και της αγωνίας του ήμουν εγώ. Ένιωσα έναν πόνο στην καρδιά μου απ' αυτή τη διαπίστωση...

Προσπάθησα να τον ηρεμήσω.

- Αγάπη μου, εδώ είμαι!

- Όχι...μη μου το κάνεις αυτό!....

Το να τον βλέπω να αγωνιά και να φωνάζει στον ύπνο του, μου συνέθλιψε την καρδιά. Τί του έκανα;

- ΟΧΙ!!!

Τινάχτηκε απ' το κρεβάτι μια κραυγή πόνου!

- Ραζ!! Ηρέμησε αγάπη μου!

Ψιθύρισα πιάνοντας διστακτικά το χέρι του για να μην τον τρομάξω.

Γύρισε απότομα, ακόμα χαμένος μεταξύ εφιάλτη και ξύπνιου και έκανε πίσω.

Όταν άρχισε να συνέρχεται και η ανάσα του από ακανόνιστη και γρήγορη άρχισε να ηρεμεί, μου είπε:

- Συ...συγνώμη Σκάρλετ...

- Ραζ...θες να μου μιλήσεις γι' αυτό που είδες; Μήπως νιώσεις καλύτερα....

Με κοίταξε με γουρλωμένα μάτια από τρόμο.

- Όχι. Είμαι καλά...αλήθεια...

- Ναι, το βλέπω!

Είπα θιγμένη. Μαλάκωσα όμως αμέσως.

- ...εκτός κι αν νομίζεις ότι είμαι κουφή ή χαζή...

- Σκάρλετ, τώρα είμαι καλά...ξέχνα το...

- Ραζ, το ξέρω ότι οι εφιάλτες σου έχουν να κάνουν με μένα! Φώναζες τ' όνομά μου! Δεν έχω δικαίωμα να ξέρω γιατί ο άντρας που αγαπώ με βλέπει στους εφιάλτες του; Τί δεν ήθελες να σου κάνω; Τί σου έκανα Ραζ...

Με κοιτούσε έκπληκτος. Ίσως δεν περίμενε να καταλάβω τί του συμβαίνει γι' αυτό.

- Τίποτα.

Είπε και γύρισε για να σηκωθεί απ' το κρεβάτι μα του έπιασα το χέρι σταματώντας τον.

- Νόμιζα ότι υπήρχε εμπιστοσύνη ανάμεσά μας! Ειλικρίνεια...

Τον είδα να τσιτώνεται.

Τον πλησίασα από πίσω και πέρασα τα χέρια μου γύρω από τη μέση του αγκαλιάζοντάς τον. Αμέσως χαλάρωσε.
Φίλησα πίσω το λαιμό του κι έπειτα την πλάτη του, νιώθοντας κάτω απ' τα χείλη μου ένα ελαφρύ ρίγος να διαπερνά το σημείο εκείνο του κορμιού του.

Πήρε απαλά τα χέρια μου και ξεκλείδωσε τη σφιχτή αγκαλιά μου. Γύρισε να με αντικρίσει μα το βλέμμα του ήταν χαμηλωμένο. Κρατούσε τρυφερά τα χέρια μου από τους καρπούς κι έτριβε ένα ευαίσθητο σημείο εκεί καθησυχάζοντάς με.

- Σκάρλετ...ξέρεις ποιός είμαι και πώς νιώθω για σένα, σωστά;

- Ναι, φυσικά!

- Αυτό δεν αλλάζει.

- Το ξέρω Ραζ, αλλά γιατί μου τα λες αυτά;

- Δε μιλήσαμε καθόλου για ό,τί έγινε...δεν ξέρω τί σκέφτεσαι για μένα....μετά απ' όλη την περιπέτεια ..

- Αυτό σ' ανησυχούσε;

Πρώτη φορά σήκωσε τα μάτια δειλά - δειλά και με κοίταξε.

- Ραζ...δεν ξέρω τα οικογενειακά σας προβλήματα μα σίγουρα ένας πατέρας δεν θα φερόταν έτσι στο γιο του....

- Σκάρλετ, θυμάσαι όλα όσα έγιναν;

Ρώτησε αβέβαιος.

Σ' αυτή την ερώτηση τσιτώθηκα εγώ αυτή τη φορά!
Θυμόμουν. Θυμόμουν πολύ καλά. Μα επίτηδες δεν ήθελα να μιλήσω γι' αυτό. Ίσως αν μιλούσαμε, να επιβεβαίωνε την πραγματικότητα. Προτιμούσα να σβήσω από τη μνήμη μου ό,τι έγινε και να συνεχίσουμε από εκεί που σταματήσαμε. Αυτή την πραγματικότητα διάλεγα να πιστέψω. Ήλπιζα να μη κάναμε ποτέ αυτή τη συζήτηση. Ακόμα ήμουν μπερδεμένη. Όχι για το πώς νιώθω για τον Ραζ, γιατί τον αγαπώ με κάθε κύτταρο του κορμιού μου. Το να αποδεχτώ όμως αυτό που είδαν τα μάτια μου ήταν κάτι το τελείως διαφορετικό! Αναστάτωνε το μυαλό μου. Αν ήταν οποιοσδήποτε άλλος, θα μου ήταν πανεύκολο να τον μισήσω που μεταμορφωνόταν σε δαίμονα! Μα πρόκειται για τον Ραζ! Αυτόν που αγαπώ!

Τώρα καταλάβαινα ότι οι εφιάλτες που έβλεπε ήταν από το φόβο του για το πώς θα τον έβλεπα τώρα που ήξερα τί ήταν...επειδή δεν τολμούσε να μου μιλήσει, οι φόβοι του πήραν σάρκα και οστά στους εφιάλτες του!

Πρέπει να είμαι προσεκτική με τα λόγια μου. Δεν θέλω να τον πληγώσω!...

- Ραζ, θυμάσαι όταν ήσουν στο αναρρωτήριο και ήρθε ο αδερφός σου μέσα και το επιβεβαίωσε κι ο ίδιος τί είστε;

- Ναι...

- Το ότι σε γνώρισα, σε έζησα, με βοήθησε αρκετά στο να προσλάβω αυτήν την είδηση αρκετά ήρεμα. Επίσης τότε, ο αδερφός σου μου υπενθύμισε το πόσο πιο ανθρώπινος ήσουν από τους περισσότερους άντρες εδώ στη γη κι είχε δίκιο. Καταλαβαίνω ότι δε διαλέγεις αυτό που είσαι, αυτό που ήταν ήδη προκαθορισμένο, όμως μπορείς να διαλέξεις τί θα γίνεις στο μέλλον. Ένας άνθρωπος μπορεί να γίνει το χειρότερο τέρας, αν το επιλέξει. Όπως επίσης κι ένας δαίμονας, μπορεί να γίνει ο πιο υπέροχος άντρας του κόσμου αν το θελήσει!

- Θα μπορούσες να με σκοτώσεις αυτή τη στιγμή και θα ήμουν εκτός από υπέροχος και ο πιο ευτυχισμένος άντρας του κόσμου!

Μου είπε καθώς κάποια δάκρυα ξέφυγαν απ' τα μάτια του, αλλά δεν πρόλαβα να τα σκουπίσω γιατί μ' έσφιξε στην αγκαλιά του στενάζοντας με ανακούφιση.

Ένιωθα την καρδιά του να χτυπά πολύ δυνατά, υπνωτίζοντάς με και συγχρονίζοντας και τη δική μου να χτυπά μαζί του, στον ίδιο ρυθμό της αγάπης!

- Μόνο να 'ξερες πόσο μισούσα τον εαυτό μου που δεν μπορούσα να σου μιλήσω γι' αυτό που είμαι...

- Μα δεν είσαι μόνο αυτό Ραζ! Μην αφήνεις αυτό το κομμάτι να καθορίζει τί είσαι!

- Ποτέ δεν το δέχτηκα αυτό το κομμάτι μου Σκάρλετ! Όταν σε γνώρισα, το μίσησα ακόμα περισσότερο κι ένιωθα ακόμα περισσότερες τύψεις που τόλμησα και...σε...ερωτεύτηκα!

- Εγώ, ακόμα και τώρα, δεν έχω καθόλου τύψεις που σ' ερωτεύτηκα!

Είπα και πήρα τα χείλη του σ' ένα παθιασμένο φιλί, κατασιγάζοντας την τρικυμία των αμφιβολιών και των τύψεων κι ανάβοντας τη φωτιά του έρωτα!

3 de Abril de 2024 às 18:26 0 Denunciar Insira Seguir história
1
Leia o próximo capítulo ⚜️Κεφάλαιο 2⚜️

Comente algo

Publique!
Nenhum comentário ainda. Seja o primeiro a dizer alguma coisa!
~

Você está gostando da leitura?

Ei! Ainda faltam 49 capítulos restantes nesta história.
Para continuar lendo, por favor, faça login ou cadastre-se. É grátis!