enoid Uxío Fervenza

1º Entrega da serie "Fábulas Grotescas" Particular revisión do popular conto de Hans Christian Andersen. Conflicto entre a amizade e a falsedade, entre o compromiso e o egoismo, entre a tenrura e a mezquindade, entre a inocencia e o medo. Jonathan Miller conhece un segredo que lle oculta aos seus amigos, algo excepcional que garda como un tesouro nas profundidades do mar, unha xoia que o ser humano non é quen de comprender, un agasallo que a nosa mentalidade corrupta e dexenerada destrúe coa mesma metodoloxía que fai con todo, catalogación, busca de prezo e utilidade, na contra de beleza e pureza. Axinha descubrirán que non todo é o que semella, nin muller nin peixe.


Fantasy All public.

#amor #sirenas #amistad #mitología #romanticismo #Fábulas-Gortescas #sereas #galego #Galicia #mitoloxía #Hans-Christian-Andersen
1
7.4k VIEWS
In progress - New chapter Every Saturday
reading time
AA Share

Jonathan Miller

Jonathan Miller é un home guapo e ben parecido, de complexión atlética u musculoso. As loitas na primeira linha da Segunda Guerra Mundial están xa lonxe, nas que cumpriu vinte anos como rapaz fraco e raquítico que apenas podía manexar o seu rifle, aínda que era ben certo que as armas da época eran pesadas, pasou moita fame, penurias, enfermidades... e comportouse como un home moito máis ca outros despois do final daquela loita e incluso durante a mesma.


O seu pelo castanho e os ollos grises brillan como se estivese nos mellores anos da súa vida, desenvolveu ombreiros, pectorais, músculos en xeral, floreceu e leva un traxe de neopreno negro e rudimentario, previsiblemente un dos primeiros fabricados, aínda que sexa novo, denota que estamos nun tempo anterior, mediados dos anos cincuenta, caminha cara diante coa cabeza ollando cara arriba e as mans apoiadas nas cadeiras, nunha clara actitude de chulería.


- Comandante Miller, foi nomeado polo propio xeneral Douglas McArthur, está moi satisfeito coas súas misións como mergullador na Marinha Real do Reino Unido. - Un home de orixe americana, a xulgar polo seu uniforme, en forma pero máis vello polo seu pelo gris, que destaca nas canas contra o seu curto pelo negro e con galóns de categoría inferior, os de capitán, caminha á súa dereita lendo un cartafol negro que sostén. entre as mans cos ollos azuis ben abertos, aberto o cartafol polo medio, circula á dereita de Miller cunha altura similar á súa, cun uniforme verde gala do que penduran os dous lados do seu peito varios tipos de medallas. que non inhiben a Miller na súa resposta.


- Rel Marinha de Reino Unido non, Operacións Especiais, non te equivoques.


Nin sequera a diferenza de idade ou de procedencia de diferentes exércitos diminúe a súa prepotencia, caminhan ambolos dous por un corredoiro metálico, feito de tecles de aluminio con raros debuxos romboides, de un metro por metro, collidos con parafusos no chan, ten pasamáns a cada lado. Ámbolos dous soldados circulan por ese corredor baixo enormes lámpadas cónicas de catro metros de alto, pendurados dun teito de xeso branco, con poderosas lámpadas alinhadas varios metros seguidos ao longo do corredor.


- Benvido ao operativo, chámome Johan Callahan, tenente coronel encargado do equipo de mergullo desta base secreta submarina. - Un home que leva o mesmo traxe de cor negra e sen mangas, axustado, máis alto que Miller, máis musculoso, de pelo branco e ollos verdes, un nariz de boxeador esmagado, así como as orellas deformadas por golpes aténdeo. Ten unha cicatriz na cella dereita, no medio, ten outro corte cicatrizado na fazula esquerda, en diagonal que non conecta o nariz coa orella por uns centímetros, e outro corte presumiblemente froito dun dun axuste de contas na aleta esquerda do narstariz, ademais, a pesar de e de brazos cruzados, vese a ausencia do dedo e miudo e anulara man esquerda, á parte dunha gran queimadura no ombreiro dereito.


- É unha honra senhor... - Cando Callahan abandona o apoio da barandilla do lado esquerdo de Miller, onde descansaban as súas nádegas, cunha cara seria, o tenente coronel déixa de cruzar os brazos, deixa o brazo da esquerda pendurar do ombreiro ao lado mentres estende o a man para darlle a man a Jonathan, ambos estreitan a man, pero entón o seu superior xerárquico comeza a apretar, duro, o valente inglés aguanta pero o americano aperta máis duramente, coa barandilla feita de tubos de cor prateado detrás del, que está a catro metros da outra oposta no corredoiro. Os dous están a un metro de distancia dun sólido muro de ladrillo vermello no cal as xuntas están feitas de cemento, perfectamente alinhadas pero sen ter que molestarse en rematar o remate, o corredor ten unha clara inspiración operativa, sen coidar as aparencias, esas non importan.


- Se non es capaz de sufocar a túa prepotencia, non entrarás por esa porta e se non és capaz de pechar a boca, non sairás por esa outra, polo menos non vivo, o que aquí se trata é absolutamente confidencial e se as túas habilidades psicolóxicas son tan deplorables coma o teu respecto cara un soldado estadounidense, que o guía cara aquí, sendo os Estados Unidos de América os que máis presuposto tenhen feito para isto, voume pasar polo forro dos santísimos collóns as recomendacións do xeneral Douglas McArthur ¿Está claro para vostede?


Cunha expresión grave, inerte e altiva, o tenente coronel deixa claro a Miller quen está ao cargo, probablemente, a única razón pola que Jonathan Miller está ahí é pola súa xuventude cruzada cos seus logros na súa idade, é previsible que, a pesar de ser un soldado excepcional, Miller non lle chega a altura do betún de Callahan.


Unha porta detrás, a cen metros de distancia nunha linha recta, de dobre porta de aceiro reforzado, semellante ás portas de seguridade dos bancos, que se abre cara a dentro mediante tres brazos hidráulicos de groso que se abren cara ao interior. e ocultan o seu mecanismo detrás das paredes, xa que se xuntan a parede e contraénse paralelas ao chan e equidistantes uns dos outros, brazos hidráulicos grosos como columnas.


A porta diante de Miller está máis preto, dúas portas que tamén se abren cara ao interior, co mesmo mecanismo de apertura, e cun marco en cada porta branco e metálico, que ocupa o espazo de un folio, dito espazo ten unha táboa numérica á dereita dentro do cadro, cunha pequena pantalla negra, horizontal, xusto arriba, no centro ten a lente dunha cámara de videovixilancia e xusto debaixo dun cadrado dixital que parece ser de épocas máis antigas. avanzado.


- Suponho que xa memorizaches a secuencia, colocas o teu contrasinal, colocas o ollo esquerdo diante da cámara para o reconhecemento do teu iris, colocas o pulgar da túa man dereita na pantalla dixital e, finalmente, a tarxeta que pendura do teu pescozo, temos que entrar de dous en dous e o equipo de vixilancia dá a autorización final, neste corredoiro, o único acceso, hai un crematorio, é dicir, se pensan que estás tomando algo, ou traes algo, ou tes intencións escuras, eles vante queimar vivo e eu ou Jefferson ou alguén do equipo estaremos contigo.


Unha tarxeta pendura do pescozo dos tres mediante unha cinta vermella, unha tarxeta transparente que semella un rectángulo do tamanho dun paquete de tabaco cortado de metacrilato, lixeiramente azulado.


- Capitán Jefferson ¿Aínda non leu a historia do novo recluta? - A voz de Callahan é grosa, semella a dun home moito maior, semella ter músculos incluso na mandíbula cadrada ou nos seus pómulos prominentes.


- Estou revisando, impresiona, leva varias misións na guerra de Corea na que participou ata a súa conclusión hai dous anos e continuou a súa formación baixo a coidada tutela de McArthur e o seu equipo. O capitán mira agora aos ollos do tenente coronel co pelo branco e curto.


- McArthur e o seu equipo seleccionan a xente para misións secretas, pero el non sabe cales son esas misións, debeu crer e ían liberalo no lago Baikal para espiar aos rusos.


- Pasou as probas de intelixencia e personalidade máis esixentes, destacou entre os mellores, e a súa idade é de trinta anos recén cumpirdos, é un factor ao seu favor, nestes dous anos aprendeu a pilotar tanques, helicópteros e exerceu como oficial en diferentes barcos e submarinos, pasou o adestramento de Operacións Especiais con honores, fala catro idiomas, o seu rexistro durante a Segunda Guerra Mundial é impresionante, Normandía, Berlín...


- Tamén eu estiven na Segunda Guerra Mundial e na Guerra de Corea. Ben, rapaz, dime o que fas aquí. - Callahan xa non quere escoitar a Jefferson, xira a mirada cara a Miller, que está en serio, case nunha posición estable e inmediatamente comeza a recitar como un robot coma se fose unha desas gravacións telefónicas automáticas que irritan tanto aos usuarios, tras soltar a súa man.


- Na academia da base submarina islandesa, de onde venho máis alá da porta blindada, ensináronnos no laboratorio o estudo dun humanoide que parece ser medio peixe, metade humano, femia, ten cadeiras e incluso o fémur atrofiado pero a súa columna vertebral alonga formando unha espinha de dous metros de lonxitude, os estudos demostran que non é o produto da recombinación do ADN de humanos e dalgunhas especies de peixes desconhecidas, estudei toda a mitoloxía do programa da concepción tradicional da serea, da xenética, da anatomía do suxeito... conhezo todas as teorías, a do simio acuático...


- Xa lin o teu historial rapaz, estudo a cada membro do equipo a fondo, non che pregunto que sabes, que nota tes ou de que es quen, non tenho dúbida de que acabarás ocupando o meu posto cando calmes a túa egocentricidade e deixes de pensar nas túas medallas, quero saber por que estás aquí, por que vinheches, só hai dúas respostas, a túa carreira ou a túa curiosidade, porque como digas unha verborrea sobre o patriotismo, procedente dun país o cal o imperio rompe gobernado polos aristócratas medievais aos que non podes despedir a pesar de ser manifestamente inútiles e anacrónicos, xuro a Deus que che vou dar unha Boa hostia na boca. Callahan achega o rostro a Miller, manifestamente irritado, case tocando a fronte do novo aprendiz coa súa.


- A minha carreira, senhor, servir aquí catapultaráme ao máis alto da minha carreira. - Miller é sincero, cre que esta é a resposta incorrecta pero a mentira custaralle caro, entón o home que o intimida retírase un pouco, mira para os ollos sen parpadear e Miller o mira sen arrededarse de máis.


- Ben, porque todas esas ratas de laboratorio con curiosidade científica non fan máis que ponher o meu equipo en risco, non queren drogala, non queren tomar máis mostras do necesario, se fose de min teríao diseccionado hai tempo, en vez de gastar os millóns necesarios para crear isto, colaborando cos europeos, xaponeses e toda esa merda comunista da Unión Soviética. Un home que coida a súa carreira é o que necesito, un home que cando quero que me chupe o carallo, trague o seme.


Entón o home groseiro xira e diríxese ao lado esquerdo da porta, caminha con coidado, está diante da pantalla, debe inclinarse un pouco para situar o ollo esquerdo diante da cámara, tamén o fai Miller, os dous escriben os seus respectivos códigos premendo un código de dezaoito cifras sobre as teclas metálicas, entón cada un coloca os polgares na pantalla e soa un pequeno e leve son, que se repite tres veces, tras o que fan o mesmo os dous, coma se fosen os reflexo dun espello, collen as cartas que penduras dos seus respectivos pescozos coa man dereita e achégano á pantalla, xusto onde descansaron o dedo polgar.


Entón soa un pitido longo, máis alto en termos de decibelios e as portas comezan a abrirse lentamente, ambas despois fan tres pasos cara atrás para deixar lugar á apertura, soa un motor eléctrico que está a dirixir os grosos brazos hidráulicos, de maior diámetro que as coxas de Callahan, grosas e musculadas como están, Miller, entón mira cara atrás ao capitán Jefferson, está de pé e non empregou un código de acceso, un claro problema de seguridade.


- Non te preocupes, non accederá, vennos polas cámara, prenderíanos lume.




Oct. 2, 2020, 4:24 p.m. 0 Report Embed Follow story
2
Read next chapter O Acuario

Comment something

Post!
No comments yet. Be the first to say something!
~

Are you enjoying the reading?

Hey! There are still 21 chapters left on this story.
To continue reading, please sign up or log in. For free!